Unreal Gold: Return to Na Pali

Πιο κλασικό First Person Shooter δεν γίνεται!




Είδος: First Person Shooter (παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου)
Πλατφόρμα: Microsoft Windows
Πλατφόρμες ψηφιακής διανομής: GOG, Steam
Ανάπτυξη: Legend Entertainment, Epic Games
Εκδότης: GT Interactive
Παίκτες: Single player, Cooperative, Multiplayer
Σειρά βιντεοπαιχνιδιών: Unreal
Μηχανή γραφικών: Unreal Engine
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 31 Μαΐου 1999
Χώρα Προέλευσης: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Μουσικοσυνθέτης: Alexander Brandon
Ελάχιστες Απαιτήσεις:
Λειτουργικό Σύστημα: Windows XP/Vista/7/8/10
Επεξεργαστής: 1 GHz
Μνήμη RAM: 256 MB
Σκληρός δίσκος: 650 MΒ ελεύθερος χώρος
Κάρτα γραφικών: 3D συμβατή με DirectX 9
DirectX: 9.0c
Πληκτρολόγιο
Ποντίκι
Ηλικιακή ταξινόμηση: 15+ [ELSPA], M [ESRB]
Ψηφιακά μέσα: Διαδικτυακό κατέβασμα, DVD-DL, CD-ROM


Λίγα λόγια για την Legend Entertainment και τον Bob Bates


Η εταιρεία που ανέπτυξε το Return to Na Pali λέγεται Legend Entertainment και είχε ιδρυθεί από τους Bob Bates (δείτε εδώ τον προσωπικό του ιστοχώρο) και Mike Verdu. Ο πρώτος, είναι ένας σπουδαίος ανεξάρτητος δημιουργός και σχεδιαστής video games, προγραμματιστής, σεναριογράφος, παραγωγός, επικεφαλής στούντιο, εκτελεστικό μέλος σε πολυεθνικούς εκδότες και ανεξάρτητος σύμβουλος. Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1953.

Ο ίδιος είναι πολυβραβευμένος και έχει παραγάγει ιστορικά και διακεκριμένα adventure games και όχι μόνο. Έχει από το 1986 πλάσει και συμμετάσχει σε παραγωγές πάνω από 40 βιντεοπαιχνιδιών! Τα περισσότερα από αυτά είναι adventure και text adventure.

Παραμένει πολύ ενεργός όλα αυτά τα χρόνια και μάλιστα κατάφερε να δημιουργήσει ολομόναχος ακόμα ένα text adventure του 2017 ονόματι, Thaumistry: In Charms Way. Το οποίο σκοπεύω να παίξω μεταξύ άλλων του ίδιου δημιουργού. Αυτός είναι ο πιο πρόσφατος καρπός των κόπων του. Είναι ένας πολύ ταλαντούχος και πολυπράγμων – πολύπλευρος άνθρωπος τον οποίο σέβομαι και θαυμάζω απεριόριστα. Αυτόν τον καιρό παίζω το πολύ καλό First Person Shooter του 2004, Unreal 2: The Awakening, του οποίου το σενάριο έχει γράψει εξολοκλήρου ο Bob Bates. Είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του σύμφωνα με την Wikipedia (δείτε εδώ το άρθρο για τον Bob Bates).

Για μένα τρεις είναι οι μεγάλοι δημιουργοί των adventure games: Ο Bob Bates, ο Benoit Sokal και ο Ragnar Tornquist, με σειρά μεγαλύτερου θαυμασμού και εκτίμησης. Όμως ο Bob Bates φαίνεται να είναι ο πιο παραγωγικός και εργατικός από τους 3. Ο Benoit Sokal έχει φτιάξει 6 δικά του παιχνίδια, ο Ragnar Tornquist 6 ενώ ο Bob Bates πάνω από 40!

Έχω παρακολουθήσει μία μεγάλη συνέντευξη στο YouTube του Bob Bates (δείτε εδώ) και μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Σκέφτηκα ότι ο κύριος Bates είναι ένας χαρούμενος, ευχάριστος και ήρεμος άνθρωπος που είναι εξαιρετικά δημιουργικός και έχει πολλά να πει και να μας δώσει. Δεν είμαι σίγουρος αν ο Bob Bates επιμελήθηκε το σενάριο του Return to Na Pali αλλά πάντως η εταιρεία που εκείνος ίδρυσε έφτιαξε το συγκεκριμένο παιχνίδι.


Εισαγωγή – Σενάριο


Είχα παίξει και τελειώσει όταν ήμουν παιδί το βασικό παιχνίδι Unreal. Ήταν ένα εκπληκτικό game που με είχε συναρπάσει σαν σύνολο. Τα γραφικά του ήταν πραγματικά απίστευτα, εκπληκτικά και πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή τους. Και ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα εντυπωσιάζουν και τώρα.

Το Unreal μού είχε αφήσει πολλές μνήμες στο μυαλό που δεν έσβησαν ποτέ, όσα χρόνια και αν πέρασαν. Ήταν ένα τεχνολογικό θαύμα εκείνης της χρονικής περιόδου. Θυμόμουν τους απίστευτους, μαγευτικούς ουρανούς του με τις 2 και 3 στρώσεις γραφικών επάνω τους. Θυμόμουν τα απολύτως επιβλητικά κτίρια, την ρεαλιστικότατη αναπαράσταση των πλανητών στον ουρανό. Τις υπέροχες λίμνες με τα ψάρια, τους πολυάριθμους και πανέξυπνους εχθρούς, το πολύ εθιστικό gameplay, αλλά και το ενδιαφέρον σενάριο.

Στην πορεία του Unreal θυμάμαι τότε που το έπαιζα ότι άρχισα να λυπάμαι, να νοιάζομαι και να θέλω να προστατεύσω την καλοσυνάτη και βασανισμένη φυλή των Nali από τους δαιμονικούς, τραμπούκους πολέμιούς  τους.

Είναι ένα κλασικό και ουσιαστικά αθάνατο παιχνίδι. Και παίζει σε σύγχρονους υπολογιστές χάρη στο Steam και το GOG. Αυτό που δεν ήξερα όταν έπαιζα ως μικρός το Unreal είναι ότι μετά από ένα χρόνο περίπου από την κυκλοφορία του βασικού τίτλου, είχε κυκλοφορήσει το πολύ καλό expansion pack, Return to Na Pali.

Πριν από λίγα χρόνια αποφάσισα να αγοράσω το Unreal Gold πακέτο από το GOG για να μπορέσω να παίξω το add-on pack του 1999, Return to Na Pali που δεν είχα την χαρά να το απολαύσω ως παιδάκι. Τα 2 παιχνίδια: Unreal και Unreal: Return to Na Pali, απαρτίζουν το Unreal Gold πακέτο του Steam και του GOG.

Το σενάριο του βασικού παιχνιδιού Unreal έχει ως εξής: Είσαι ένας ή μία κρατούμενη (μπορείτε να επιλέξετε το φύλο σας καθώς και την όλη εξωτερική σας εμφάνιση μεταξύ πολλών ανθρώπινων μοντέλων) μέσα σε ένα μεταγωγικό σκάφος με το όνομα Vortex Rikers που μεταφέρει φυλακισμένους σε μακρινούς πλανήτες εκτός της Γης. Το κωδικό σας όνομα είναι, κρατούμενος/η 849.

Καθώς το σκάφος σάς μεταφέρει στο διάστημα, ένας άγριος και ανεξερεύνητος πλανήτης ονόματι Na Pali σας έλκει με δύναμη προς την επιφάνειά του. Το σκάφος σας πέφτει πάνω στο έδαφος του πλανήτη και ακινητοποιείται. Ο πλανήτης αυτός κατοικείται από την πολύ ειρηνική, ευγενική και φιλική προς εσάς φυλή των Nali. Τα πλάσματα αυτά μοιάζουν με ανθρώπους αλλά έχουν τέσσερα χέρια και προσεύχονται πολύ συχνά. Επίσης έχουν την δυνατότητα να τηλεμεταφέρονται μέσω του διαλογισμού που κάνουν τακτικά.

Όμως, επάνω στον φοβερό αυτό πλανήτη υπάρχει και μία άλλη φυλή. Ένα γένος ανθρωποειδών – ερπετών σκληροτράχηλων πολεμιστών, οι Skaarj. Πρόκειται για ένα είδος μπρούτων αλλά με πολύ εξελιγμένα όπλα. Οι τελευταίοι υποδούλωσαν τους πασιφιστές Nali για να τους κλέψουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των Tarydium. Ένα ορυκτό με έντονο μπλε χρώμα και ισχυρές ιδιότητες.

Το σενάριο του πρώτου Unreal παρουσιάζεται στον παίκτη μέσω σύντομων γραπτών ημερολογίων ή και βιβλίων που θα μπορείτε να διαβάζετε μέσα από τον Universal Translator (παγκόσμιος μεταφραστής). Τα ημερολόγια τα έχουν νεκροί άνθρωποι που προσπάθησαν όπως κι εσείς να δραπετεύσουν από τον πλανήτη και που θα τους συναντήσετε στο game. Τα βιβλία ανήκουν στους συμπαθέστατους ιθαγενείς Nali και περιγράφουν τον άνισο και άδικο αγώνα εναντίον των διαβολικών κατακτητών τους, των Skaarj.

Το στόρι του Return to Na Pali έχει ως εξής: Ο/η Prisoner 849 κατάφερε να βρει ένα ξένο σκάφος και να αποδράσει στο διάστημα από τον αφιλόξενο πλανήτη Na Pali. Δεν περνάει σχεδόν καθόλου καιρός έως ότου τον ανακαλύπτει ένα ανθρώπινο διαστημόπλοιο, το UMS Bodega Bay. Αφού μαθαίνουν την ταυτότητα του/ης, τον/την αναγκάζουν (πολύ εκβιαστικά) να επιστρέψει στον βάρβαρο πλανήτη Na Pali. Με σκοπό να ανακαλύψει τι απέγινε το σκάφος επονομαζόμενο UMS Prometheus (Προμηθέας δηλαδή, ήρωας της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας που πήρε τη φωτιά από τους θεούς και την έδωσε στους ανθρώπους και τιμωρήθηκε πολύ σκληρά από τον Δία γι’ αυτή του την πράξη).

Αφού φτάσει στο σημείο του κατεστραμμένου διαστημοπλοίου, ζητείται από τον κρατούμενο/η 849 να βρει κάποια αρχεία που αφορούν σε έρευνες για εξελιγμένα όπλα. Σε αντάλλαγμα, οι άνθρωποι του UMS Bodega Bay, υπόσχονται στον/στην ταλαιπωρημένο κρατούμενο την ελευθερία του και ένα ασφαλές ταξίδι πίσω στη Γη.

Η μεγάλη διαφορά μεταξύ του Unreal 1 και του Return to Na Pali είναι ότι στο δεύτερο η υπόθεση παρουσιάζεται στον παίκτη όχι μόνο μέσω κειμένων. Αλλά και διαμέσου μονολόγων – ημερολογιακών ομιλιών στο τέλος των περισσοτέρων αποστολών – πιστών, τις οποίες κάνει ο/η πρωταγωνιστής/ρια. 

Συμπερασματικά, το σενάριο του Return to Na Pali και κατ’ επέκταση του Unreal Gold σαν σύνολο είναι απλό και δεν αποτελεί την κινητήρια δύναμη του παιχνιδιού. Επιπλέον είναι απαισιόδοξο και σκοτεινό. Ο τερματισμός, θυμάμαι του πρώτου Unreal με είχε απογοητεύσει και στεναχωρήσει πολύ τότε. Αντίθετα, όπως θα δούμε παρακάτω το ίδιο το gameplay είναι αυτό που κλέβει την παράσταση, κάνει το παιχνίδι εθιστικό και σε τραβάει να το παίξεις μέχρι τέλους.


Γραφικά – Ήχος


Πρώτα απ’ όλα αυτό που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι τη μηχανή γραφικών του Unreal και των μετέπειτα games της σειράς Unreal την έχουν χρησιμοποιήσει πάμπολλα άλλα παιχνίδια. Αφού ήταν πολύ επιτυχημένη.

Τα γραφικά του Return to Na Pali είναι ίδια με του πρώτου Unreal της Epic Games. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ήταν 10 χρόνια και βάλε μπροστά από την εποχή τους. Τα πάντα στο Return to Na Pali εντυπωσιάζουν. Από το σχεδιασμό των όπλων, μέχρι τις πολύ πλούσιες λεπτομέρειες στο κάθε τι που αναπαριστάται. Στ’ αλήθεια κάθεσαι και τα χαζεύεις με την ώρα.

Μπορείτε να ρυθμίσετε το παιχνίδι ακριβώς στα μέτρα σας μέσω των options. Π.χ. να επιλέξετε το στοχάκι που θα βλέπετε στην οθόνη σας ή να αλλάξετε την εμφάνιση του HUD (Heads Up Display).

Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι το Unreal Gold δεν υποστηρίζει τυπικά τις σύγχρονες οθόνες όπως αυτές που είναι FullHD και έχουν ανάλυση 1920Χ1080. Όμως αυτό είναι κάτι που εύκολα μπορείτε να το διορθώσετε μέσω του αρχείου Unreal.ini, που βρίσκεται στον υποφάκελο System στον φάκελο εγκατάστασης του παιχνιδιού σας στον σκληρό σας δίσκο.

Ανοίξτε το Unreal.ini με το Σημειωματάριο (Notepad) των Windows. Βρείτε την κεφαλίδα [WinDrv.WindowsClient]. Εκεί που γράφει FullscreenViewportX=****, σβήστε τους αριθμούς που έχει και βάλτε την οριζόντια ανάλυση της οθόνης σας, π.χ. 1920. Και εκεί που γράφει FullscreenViewportY=****, σβήστε και πάλι τα νούμερα και βάλτε την κάθετη ανάλυση της οθόνης σας, π.χ. 1080. Αποθηκεύστε τις αλλαγές που κάνατε και κλείστε το αρχειάκι Unreal.ini. Υποστηρίζονται αναλύσεις 4Κ και 2Κ και γενικότερα παραπάνω από την 1920Χ1080 με την μικρή αυτή τροποποίηση.

Μία πολύ ωραία λεπτομέρεια είναι ότι τα πτώματα των εχθρών σας τα τριγυρίζουν μύγες λίγο μετά τον θάνατό τους. Δεν θυμάμαι να το έχω δει σε άλλο παιχνίδι κάτι τέτοιο. Η προσοχή στη λεπτομέρεια στο Unreal Gold δίνει ρέστα! Στο παιχνίδι υπάρχουν ακρωτηριασμοί και μπόλικο αίμα. Άρα σαν παιχνίδι είναι βίαιο και κάπως σκληρό.  Οι κάλυκες που απορρίπτουν τα όπλα σας είναι πολύ καλοσχεδιασμένοι και μένουν στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα πριν εξαφανιστούν.

Αν δεν κάνω λάθος, τα βίντεο του Return to Na Pali είναι φτιαγμένα με την ίδια τη μηχανή γραφικών του τίτλου και δεν είναι pre rendered. Υπάρχουν δύο βασικά βιντεάκια, ένα το εισαγωγικό και ένα το βίντεο του τερματισμού.

Το Return to Na Pali διαθέτει πλούσια χρώματα. Τα μοντέλα των αντιπάλων σας είναι πολύ καλοσχεδιασμένα, όπως καλοφτιαγμένο είναι το κάθε τι στον τίτλο αυτό. Παρόλα αυτά, αν πυροβολήσετε κάποιο αντικείμενο ή τοίχο στον περιβάλλοντα χώρο, δεν θα δείτε να γίνεται κανένα σημάδι. Η απόδοση της φωτιάς και των εκρήξεων είναι έξοχη ακόμα και αν τη συγκρίνουμε με τα σημερινά δεδομένα.

Συνάμα δεν υπάρχουν καιρικές συνθήκες ακόμα και σε παγωμένες πίστες όπου θα έπρεπε να πέφτει χιόνι. Δεν είμαι σίγουρος αν η τεχνολογία για την αναπαράσταση καιρικών συνθηκών υπήρχε την εποχή εκείνη οπότε συγχωρώ αυτή την έλλειψη στο παιχνίδι. Τα physics και το animation γενικότερα του Return to Na Pali είναι πολύ καλά για εκείνη την εποχή. Οι αντίπαλοι πετάγονται ψηλά και προσγειώνονται ομαλότατα όταν τους χτυπάτε με τα όπλα σας.

Τη μουσική του Return to Na Pali έχει γράψει ο πολύ καλός συνθέτης Alexander Brandon. Ο οποίος έχει γράψει μαζί με τους: Michiel van den Bos, Andrew G. Sega και Dan Gardopée, τη μουσική του βασικού παιχνιδιού Unreal.

Πλην όμως η μουσική του Return to Na Pali δεν φτάνει σε ποιότητα την περίφημη μουσική του πρώτου Unreal και τα περισσότερα κομμάτια που παίζουν είναι αδιάφορα, με 2 – 3 εξαιρέσεις. Οι μονόλογοι του/της πρωταγωνίστριας/η στο τέλος κάθε πίστας και στο αρχικό βίντεο δυστυχώς δεν ακούγονται πολύ καθαρά αλλά με λίγη προσοχή καταλαβαίνει κανείς τα περισσότερα από αυτά που λέγονται.

Η έκδοση του GOG έχει πολλά σοβαρά προβλήματα με τον ήχο και όχι μόνο. Tα οποία όμως μπορούν να διορθωθούν αν επεξεργαστείτε και πάλι με το σημειωματάριο των Windows το αρχείο Unreal.ini, το οποίο βρίσκεται στο φάκελο System εκεί όπου έχετε εγκαταστήσει το παιχνίδι στον σκληρό σας δίσκο.

Πιο συγκεκριμένα, ο ήχος του Unreal Gold στην έκδοση του GOG κάνει πολλά παράσιτα όταν τρέξετε το παιχνίδι. Αυτό όμως μπορεί να διορθωθεί με 2 απλές κινήσεις: Ανοίξτε το Unreal.ini με το Notepad των Windows. Βρείτε την επικεφαλίδα [Galaxy.GalaxyAudioSubsystem]. Κάτω από αυτήν την κεφαλίδα υπάρχει μία γραμμή που γράφει “Latency=40”. Σβήστε το αρχικό νούμερο και γράψτε τη θέση του =80. Αποθηκεύσετε τις αλλαγές σας στο αρχείο του σημειωματαρίου και κλείστε το. Από εκεί και πέρα ο ήχος θα είναι πολύ καθαρός χωρίς ενοχλητικά παράσιτα.

Τα ηχητικά εφέ του Return to Na Pali είναι θαυμάσια και πολύ πλούσια.  Ο ήχος των απορριπτόμενων καλύκων των πυροβόλων όπλων όταν πέφτουν στο πάτωμα με ξετρέλανε, αφού είναι ποιοτικός και ακούγεται πολύ δυνατά. Το παιχνίδι είναι γεμάτο από ωραίους ήχους και πολύ επιβλητική ατμόσφαιρα.


Gameplay – Χειρισμός


Ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι αρκετά απλός για αυτή την κατηγορία παιχνιδιού, τα παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου (FPS). Πέρα από τα όπλα, στο παιχνίδι υπάρχουν και πολλά βοηθητικά αντικείμενα όπως φακοί για τα σκοτεινά σημεία, εξοπλισμός για να αναπνέετε για πολλή ώρα κάτω από το νερό και πολλά άλλα.

Τα περισσότερα όπλα έχουν (όπως συνέβαινε με τα περισσότερα παιχνίδια εκείνης της εποχής) και δεύτερη λειτουργία που στο Unreal Gold ονομάζεται, alternate fire. Επίσης, πρέπει να θυμάστε ότι πολλές φορές κάποια από τα όπλα θα τα παίρνετε στα χέρια σας αφού πατήσετε 2 φορές το σχετικό πλήκτρο στους αριθμούς του πληκτρολογίου σας. Πατάτε μία φορά για να βγει το πρώτο όπλο και δύο φορές για να βγει το δεύτερο – κρυμμένο.

Το Return to Na Pali προσθέτει μερικά και ισχυρά νέα όπλα όπως π.χ. ένα βαρύ πολυβόλο με μεγάλο ρυθμό βολής (ταχυβολία). Όλα τα όπλα του Unreal Gold είναι πολύ ευφάνταστα, καλοσχεδιασμένα και εύκολα τα ξεχωρίζεις το ένα από το άλλο. Όμως δεν αντιστοιχούν σε πραγματικά, στρατιωτικά όπλα όπως τα ξέρουμε από άλλα games.

Σε αντίθεση με το βασικό παιχνίδι Unreal, το αντικείμενο scuba gear που σας επιτρέπει να αναπνέετε κάτω από το νερό για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα επαναφορτίζεται αυτόματα. Δηλαδή κάθε φορά που μπαίνετε στα ύδατα ενεργοποιείται αυτόματα. Και κάθε φορά που βγαίνετε απενεργοποιείται και φορτίζει για να είναι πλήρες για την επόμενη χρήση του. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στο βασικό game, όπου όλα γίνονται χειροκίνητα. Αυτή η λεπτομέρεια καθιστά το gameplay πιο εύκολο και ευχάριστο.

Ενώ το Return to Na Pali δεν έχει καθόλου γρίφους, ωστόσο έχει πολύ καλά κρυμμένα pickup items. Όπως πανοπλίες, ενεργειακές ασπίδες κ.α. Για να απολαύσετε καλύτερα το παιχνίδι αλλά και να θωρακίσετε τον εαυτό σας απέναντι στους πολέμιούς σας, σας συνιστώ να ψάχνετε πολύ καλά τις πίστες του game για pickups και διάσπαρτα πυρομαχικά.

Αν δεν είστε αρκετά εργατικοί και εξερευνητικοί φοβάμαι ότι το Unreal Gold θα σας δυσκολέψει τη ζωή. Τα διάφορα βοηθητικά αντικείμενα που σας δίνει το παιχνίδι αναβοσβήνουν όταν βρίσκονται στο έδαφος. Έτσι είναι εύκολο να τα εντοπίσετε και να τα τσακώσετε.

Σε όλη τη διάρκεια του Return to Na Pali υπάρχουν δαιδαλώδεις λαβύρινθοι  από τους οποίους θα κληθείτε να βρείτε την καλά κρυμμένη έξοδο. Ίσως μάλιστα οι τελευταίοι να είναι καμιά φορά δυσκολότεροι από την εξόντωση των αντιπάλων σας. Οι πίστες του Return to Na Pali είναι πολύ μεγάλες σε έκταση. Κι αυτό γιατί το παιχνίδι έχει σχεδιαστεί μόνο για PC. Και δεν έχει τους πολλούς και εκνευριστικούς περιορισμούς των πιο ανίσχυρων, από πλευράς hardware και δυνατοτήτων, κονσολών.

Στο Return to Na Pali θα αντιμετωπίσετε μεταξύ άλλων και πολλές μεγάλες έως πολύ μεγάλες και άκρως αηδιαστικές αράχνες, ολόιδιες με αληθινές. Ευτυχώς δεν είναι υπερβολικά δύσκολο να τις σκοτώσετε με τα διαθέσιμα όπλα σας. Εγώ που φοβόμουν από μικρό παιδί τα έντομα, ειδικά τα μεγάλα φοβήθηκα αρκετά. Αλλά το είδα και ως μία πρόκληση για να μπορέσω να ξεπεράσω τον φόβο μου. Έτσι, όταν τις σκότωσα όλες αισθάνθηκα πολύ περήφανος που τελικά βγήκα νικητής!

Άλλωστε γενναίος δεν είναι αυτός που δεν φοβάται κανέναν και τίποτα. Αυτός είναι μάλλον τρελός. Θαρραλέος είναι εκείνος που φοβήθηκε αλλά ξεπέρασε και νίκησε τον φόβο του πολεμώντας τον.

Οι εχθροί σας είναι κατά κανόνα πολύ σκληροτράχηλοι και έχουν υψηλή τεχνητή νοημοσύνη. Οι πιο έξυπνοι, ευκίνητοι και ανθεκτικοί είναι οι θρυλικοί Skaarj. Ορισμένοι από τους πολέμιούς σας κάνουν τους ψόφιους κοριούς και μετά πετάγονται απότομα πάνω και σας επιτίθενται. Επίσης, όταν έχετε πληγώσει πολύ έναν κατά τα άλλα πολύ επιθετικό εχθρό, αυτός θα μαζευτεί σε μία γωνία μακριά από εσάς και θα συνεχίσει να σας ψιλορίχνει από εκεί, μέχρι να τον αποτελειώσετε εντελώς. Αυτό διευκολύνει κάπως την δυσκολία του τίτλου. 

Στο Unreal Gold γενικά όπως και στο Return to Na Pali υπάρχουν πολλά Boss fights. Κάτι που ήταν ο κανόνας στα παλιά games. Για να τα νικήσετε θα πρέπει απλούστατα να τους αδειάσετε πέντε καφάσια πυρομαχικά (που λέει ο λόγος!) Έτσι ήταν τα περισσότερα παιχνίδια δράσης της δεκαετίας του 1990. Μετά το 2000 άρχισαν οι εταιρείες να φτιάχνουν Boss fights με στοιχεία τακτικής και μυαλού.

Το Unreal Gold είναι βασικά ένα “Run and gun shooter”. Δηλαδή ένα παιχνίδι βολών στο οποίο πρέπει να μάθετε να τρέχετε, να αποφεύγετε τα πυρά των αντιπάλων σας και να τους πυροβολείτε με κάποια ευστοχία. Και όλα αυτά ταυτόχρονα. Είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε μέχρι το τέλος.

Ο χρυσός κανόνας για τα shooter είναι ο εξής: Αν χαθείτε και δεν ξέρετε πού να πάτε ακολουθάτε πάντα το μονοπάτι των εχθρών σας. Εκεί από όπου έρχονται οι πολέμιοί σας, εκεί κοντά θα βρείτε και την έξοδο.

Τέλος θα πρέπει να σημειώσω, κάτι που θα το επαναλάβω και στα συμπεράσματα ότι η έκδοση του Unreal Gold του Steam πρέπει να δουλεύει καλύτερα από του GOG. Δεν μπορώ να σας πω με σιγουριά γιατί αγόρασα και έπαιξα το παιχνίδι μέσω του GOG και ενώ ήθελα να το πάρω και στο Steam για να συγκρίνω, δεν είχα τα απαιτούμενα χρήματα για αυτή την αγορά.

Ένα τελευταίο σοβαρό πρόβλημα που συνάντησα στο Unreal Gold αφορά και πάλι το προαναφερθέν αρχείο Unreal.ini. Πιο συγκεκριμένα, καθώς έπαιζα, πήγα να φορτώσω ένα προηγούμενο save μου και μου έβγαλε ένα περίεργο σφάλμα και το παιχνίδι κράσαρε. Για να μην βρεθείτε λοιπόν στην ίδια θέση θα πρέπει να αλλάξετε τον συνολικό αριθμό των παικτών που συμμετέχουν στο παιχνίδι.

Ανοίξτε λοιπόν για ακόμα μία φορά το Unreal.ini, που βρίσκεται στον υποφάκελο System στον φάκελο εγκατάστασης του βιντεοπαιχνιδιού. Βρείτε την επικεφαλίδα, [Engine.GameInfo]. Από κάτω βρείτε την γραμμή MaxPlayers=8. Αλλάξτε τον αριθμό από 8 σε 64. Αποθηκεύστε μέσω του σημειωματαρίου των Windows και κλείστε το πρόγραμμα.

Γενικά ότι άλλες δυσλειτουργίες σάς παρουσιάσει το παιχνίδι ψάξτε τις στο Google και θα βρείτε σίγουρα κάποια λύση από τους άλλους έμπειρους χρήστες και gamers.

Το Unreal Gold διαθέτει 2 ειδών παιχνίδια με πολλαπλούς παίκτες: Το γνωστό σε όλους μας multiplayer, το οποίο είναι εντελώς νεκρό αυτή την στιγμή λόγω παλαιότητας του παιχνιδιού. Αλλά και το πολύ ενδιαφέρον και πιο δύσκολο Botmatch. Με το οποίο είχα ασχοληθεί για πολλές μέρες όταν είχα τελειώσει με το single player του Unreal ως παιδί. Το Botmatch έχει πολλά είδη παιχνιδιών όπως, Deathmatch, Cooperative, Team Deathmatch, King of the Hill και πολλά άλλα.

Η διαφορά εδώ είναι ότι οι αντίπαλοί σας δεν είναι πραγματικοί άνθρωποι από το διαδίκτυο αλλά bots, δηλαδή εχθροί ελεγχόμενοι από τον υπολογιστή. Η τεχνητή νοημοσύνη αυτών των αντιπάλων μπορεί να μειωθεί και να αυξηθεί από εσάς πριν αρχίσετε το κάθε ματς. Απλώς ψάξτε λίγο τις καρτέλες που υπάρχουν διαθέσιμες.

Όπως λέει και το manual του Unreal Gold, τα Bots είναι πιο έξυπνα και ζόρικα από τους αληθινούς παίκτες στο διαδίκτυο. Θα ακονίσουν τις ικανότητές σας στα First Person Shooter games σε ασύλληπτο βαθμό, ειδικά αν επιλέξετε μεγάλο βαθμό δυσκολίας για τα bots. Το Botmatch είναι ένα είδος παιχνιδιού που το έχω δει μόνο στη σειρά games Unreal.

Είναι εθιστικό και απαιτητικό σαν είδος παιχνιδιού και σου δίνει τη χαρά του multiplayer χωρίς να απαιτεί μία πολύ γρήγορη σύνδεση στο ίντερνετ, που αρκετοί χρήστες ακόμα και σήμερα αδυνατούν να πληρώσουν στον πάροχό τους ή δεν είναι διαθέσιμη στην περιοχή τους. Μακάρι να ακολουθούσαν αυτή την τάση με τα botmatches και άλλες εταιρείες παραγωγής videogames.  

Αυτό που πρέπει να παρατηρήσω είναι ότι το Unreal Gold, σε αντίθεση με άλλα games εκείνης της εποχής, έδωσε βάση περισσότερο στο single player κομμάτι και στο botmatch και όχι στο διαδικτυακό multiplayer. Ομολογώ ότι σπάνια έχω ασχοληθεί με τα διαδικτυακά παιχνίδια για 3 βασικούς λόγους. Ο ένας είναι ότι ποτέ δεν είχα και δεν έχω μία επαρκώς γρήγορη σύνδεση στο ίντερνετ. Ο δεύτερος ότι ποτέ δεν ήμουν ανάμεσα στους καλύτερους παίκτες των online shooters, ίσως λόγω και της υψηλής μυωπίας μου.

Και τρίτον, το να σκοτώνω συνεχώς αντιπάλους χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος που να σχετίζεται με ένα στόρι. Και χωρίς να υπάρχουν διάλογοι και βιντεάκια δεν με ικανοποιεί καθόλου και είναι κάτι που το βαριέμαι πολύ γρήγορα. Ίσως επειδή αγαπώ περισσότερο τα adventure games που ποτέ δεν έχουν multiplayer.

Μου πήρε γύρω στις 5 ώρες για να τελειώσω με το Return to Na Pali. Χρόνος ικανοποιητικός για ένα πακέτο επέκτασης ενός πλήρους παιχνιδιού. Το Return to Na Pali προσθέτει 18 πίστες στις 37 του βασικού παιχνιδιού Unreal

Συνολικά, το gameplay του Return to Na Pali και του Unreal Gold κατ’ επέκταση είναι αυτό που κλέβει την παράσταση και σε κάνει να θες να το τελειώσεις. Επίσης και το σενάριο σου δίνει την δύναμη που χρειάζεσαι για να συνεχίσεις μέχρι το τέλος. Παρότι είναι ένα απλοϊκό στόρι. Καρδιά κάθε καλού FPS είναι το gameplay του. Όπως καρδιά κάθε καλού adventure είναι το σενάριό του. Άρα το Return to Na Pali έχει δυνατή καρδιά!


Συμπεράσματα


Το Unreal Gold, ως σύνολο και το expansion pack αυτού, Return to Na Pali είναι βέβαια ένα πολύ παλιό παιχνίδι. Αλλά σίγουρα λόγω των εξαιρετικών και επιβλητικών γραφικών του που μαγεύουν μέχρι και σήμερα, του καλού ήχου και σεναρίου και του εθιστικού gameplay, δεν είναι καθόλου παρωχημένο.

Θα δείτε πράγματα στο Unreal Gold που δεν έχετε αντικρίσει ξανά σε βιντεοπαιχνίδι. Και όπως δείχνουν τα πράγματα δεν θα ξαναδούμε ποτέ. Είναι ένα από τα κλασικότερα παιχνίδια στην ιστορία των videogames. Παίξτε το για να πάρετε μία πολύ καλή ιδέα του πώς ήταν τα κλασικά shooters της δεκαετίας του 1990, της χρυσής εποχής των FPS. Καλή σας διασκέδαση!


Θετικά


·         Αξιοθαύμαστα γραφικά που μαγεύουν μέχρι σήμερα
·         Εθιστικό gameplay
·         Πολύ υψηλή τεχνητή νοημοσύνη
·         Είναι ένα κλασικό shooter της χρυσής δεκαετίας των FPS, 1990
·         Μεγάλη ποικιλία από ευφάνταστα διαστημικής εποχής όπλα
·         Μπορείτε να ρυθμίσετε το παιχνίδι ακριβώς στα μέτρα σας
·         Υποβλητικός ήχος
·         Απλός χειρισμός
·         Μεγάλες σε έκταση πίστες
·         Τα Botmatch


Αρνητικά

·         Πολλά σοβαρά προβλήματα σταθερότητας και τεχνικής φύσεως σε σύγχρονους υπολογιστές
·         Απλοϊκό και απαισιόδοξο στόρι


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 4/5





The Cameron Files: Pharaoh’s Curse [Amenophis: Resurrection]

Μία ρομαντική ιστορία με φόντο την μυστηριακή Αίγυπτο


Είδος: Adventure
Πλατφόρμα: PC
Ανάπτυξη: Galilea
Εκδότης: DreamCatcher Interactive (Βόρειος Αμερική), The Adventure Company (Ευρώπη)
Παίκτες: Single Player
Σειρά παιχνιδιών: The Cameron Files
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 29/10/2002 (Βόρειος Αμερική)
Χώρα Προέλευσης: Γαλλία
Ιστοθέση του μοναδικού καταστήματος που πωλεί εκσυγχρονισμένη – επεξεργασμένη έκδοση του παιχνιδιού
Προτεινόμενες Απαιτήσεις: Windows XP/Vista/7/8/10. 32 και 64-bit (αποκλειστικά και μόνο για την έκδοση που πωλεί το www.old-games.com. Δείτε παραπάνω).
Επεξεργαστής: Pentium 3 500 MHz ή αντίστοιχος
Μνήμη RAM: 64 MΒ
Κάρτα γραφικών: Συμβατή με Direct X με τρισδιάστατη επιτάχυνση
Κάρτα ήχου: Συμβατή με DirectX
Πληκτρολόγιο
Ποντίκι
16X CD-ROM Συσκευή


 

Λίγα λόγια για την Αίγυπτο και τον Ρομαντισμό


Αίγυπτος


Η Αίγυπτος ή Μισρ όπως είναι το όνομά της στα Αιγυπτιακά, βρίσκεται γεωγραφικά στην Βορειοανατολική Αφρική και εν μέρει στην Χερσόνησο του Σινά. Η Αίγυπτος από τα βορειοανατολικά συνορεύει με τη Λωρίδα της Γάζας και το Ισραήλ, δυτικά με τη Λιβύη και νότια με το Σουδάν. Βρέχεται βόρεια από τη Μεσόγειο και ανατολικά από την Ερυθρά Θάλασσα.

Η χώρα θεωρείται μία μεγάλη δύναμη στη Βόρεια Αφρική, τη Μεσόγειο θάλασσα, στον Ισλαμικό κόσμο και την Ερυθρά θάλασσα. Η Αίγυπτος είναι σήμερα μία από τις πιο πολυπληθείς χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων, που ανέρχονται σε 96.270.000, ζει κοντά στις όχθες του ζωοδότη ποταμού Νείλου. Μία έκταση 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, η οποία είναι και η μόνη εύφορη γη της χώρας.

Ο πληθυσμός της Αιγύπτου ήταν πολύ μικρός στο παρελθόν. Στα τέλη του 18ου αιώνα ήταν μόλις 3 εκατομμύρια. Αυξήθηκε ραγδαία από το 1970 έως το 2010 με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου, την βελτίωση της περίθαλψης και την αύξηση της σημαντικής αγροτικής παραγωγής.

Η Αίγυπτος είναι μία χώρα που φέρει έναν πραγματικό σπουδαίο και πανάρχαιο πολιτισμό πολλών χιλιετηρίδων. Είναι η χώρα που έχει εφεύρει το πρώτο σύστημα γραφής στον κόσμο, τα περίφημα ιερογλυφικά.

Η θρησκεία κατέχει κυρίαρχο ρόλο στην σύγχρονη όπως και στην αρχαία Αιγυπτιακή κοινωνία. Η σύγχρονη Αίγυπτος έχει κατοίκους που τηρούν συστηματικά και με ευλάβεια τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Το 85 – 90% των σύγχρονων Αιγυπτίων ασπάζεται το Ισλάμ. Όμως οι πιο ακραιφνείς και γνησιότεροι θεωρούμενοι Αιγύπτιοι είναι οι κόπτες χριστιανοί, οι οποίοι αποτελούν το 10 – 15% του πληθυσμού.

Η Αίγυπτος ουσιαστικά εξισλαμίστηκε στην πορεία της ιστορίας της κυρίως από κατακτητές Άραβες και Τούρκους. Η κοπτική γλώσσα είναι η απόγονος της αρχαίας Αιγυπτιακής γλώσσας και δεν ομιλείται πια δυστυχώς. Και αυτό γιατί η σύγχρονη γλώσσα της Αιγύπτου είναι τα Αραβικά, μετά από την κατάκτησή της από τους Άραβες.

Η Αίγυπτος, λόγω της πολύ σημαντικής γεωστρατηγικής της θέσης είχε πολλούς κατακτητές. Όπως τους: Χανανίτες, Λίβυους, Νούβιους, Ασσύριους, Κουσίτες, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίους, Άραβες, Οθωμανούς, Γάλλους και Βρετανούς.

Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου ήταν σχεδόν πάντοτε πολύ καλές. Και παραμένουν. Ο Αιγυπτιακός λαός, από την αρχαιότητα, ήταν πολύ καθαρός, έκανε τακτικά μπάνιο και φορούσε πολύ όμορφα κοσμήματα. Συχνά από πολύτιμα μέταλλα.

Η αρχαία Αίγυπτος κυβερνιόταν από τους βασιλείς Φαραώ. Η σύγχρονη Αίγυπτος είχε κατ’ επανάληψη στρατιωτικά καθεστώτα ως κυβέρνηση. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε από το να είναι ένα οργανωμένο και αξιοπρεπές έθνος. Το οποίο έχει αξιόλογη παραγωγή και εξαγωγές και επενδύει πάρα πολλά χρήματα στον τουρισμό και στην πολύ μακρά και μοναδική της ιστορία.

Η σύγχρονη Αίγυπτος διαθέτει ισχυρό στρατό σήμερα. Και οι πολίτες της οφείλουν να υπηρετήσουν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία των 36 μηνών. Η αρχαία τέχνη της Αιγύπτου είναι βέβαια πολύ πρωτότυπη και εξαιρετικά εντυπωσιακή. Περιλαμβάνει εξαίρετα έργα τέχνης όπως οι πυραμίδες και η σφίγγα. Με δυο κουβέντες η Αίγυπτος είναι σήμερα μία σοβαρή χώρα σε αντίθεση με εμάς τους Έλληνες που είμαστε ουραγοί σε όλα.


Ρομαντισμός


Το ακόλουθο κείμενο που αφορά το σπουδαίο καλλιτεχνικό κίνημα του Ρομαντισμού είναι δανεισμένο αυτούσιο από την διεύθυνση της ελληνικής Βικιπαίδειας (δείτε εδώ)

«O Ρομαντισμός αποτελεί καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Δυτική Ευρώπη. Αναπτύχθηκε αρχικά στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία, για να εξαπλωθεί αργότερα κυρίως στη Γαλλία και την Ισπανία. Καταρχάς αποτέλεσε λογοτεχνικό ρεύμα, ωστόσο επεκτάθηκε τόσο στις εικαστικές τέχνες όσο και στη μουσική.

Ακολούθησε ιστορικά την περίοδο του διαφωτισμού και αντιτάχθηκε στην αριστοκρατία της εποχής. Συνδέθηκε μάλιστα ισχυρά, με τις ιδέες του Ζαν Ζακ Ρουσσώ. Κύριο χαρακτηριστικό του ρομαντισμού αποτελεί η έμφαση στην πρόκληση ισχυρής συγκίνησης μέσω της τέχνης καθώς και η μεγαλύτερη ελευθερία στη φόρμα, σε σχέση με τις περισσότερο κλασικές αντιλήψεις. Στον ρομαντισμό, κυρίαρχο στοιχείο είναι η έμφαση στο συναίσθημα όχι τόσο εναντίον της λογικής, όσο εναντίον της μονόπλευρης κυριαρχίας της λογικής.


Ο Ρομαντισμός στη λογοτεχνία

Αγγλία

Αν και στη λογοτεχνία τα ρομαντικά στοιχεία ήταν γνωστά πολύ νωρίτερα, πολλοί κριτικοί χρονολογούν σήμερα τον αγγλικό λογοτεχνικό ρομαντισμό από τη δημοσίευση των λυρικών έργων του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth) και του έργου Λυρικές Μπαλάντες του Σάμουελ Τέηλορ Κόλριτζ (1798). Ο Wordsworth σημειώνει στην εισαγωγή του, ότι η ποίηση προκύπτει από «την αυθόρμητη υπερχείλιση των ισχυρών συναισθημάτων». Από την άλλη πλευρά ο Κόλριτζ υπογράμμισε τη σημασία της φαντασίας του ποιητή και απέρριψε την εμμονή στους αυθαίρετους λογοτεχνικούς κανόνες της εποχής. Εκπρόσωποι του αγγλικού ρομαντισμού στην ποίηση είναι επίσης ο Λόρδος Βύρων, ο Πέρσι Σέλεϊ, ο Ρόμπερτ Μπερνς καθώς και ο Τζον Κητς (John Keats). Το ενδιαφέρον των ρομαντικών για τη μεσαιωνική περίοδο ως εποχή μυστηρίου και περιπέτειας καταδεικνύεται στα γοτθικά και ιστορικά μυθιστορήματα του Σερ Γουόλτερ Σκοτ. Ο αγγλικός ρομαντισμός στη λογοτεχνία περιλαμβάνει επιπλέον την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του Ουίλλιαμ Μπλέηκ, ο οποίος ωστόσο δεν μπορεί εύκολα να συνδεθεί απόλυτα με τους υπόλοιπους ρομαντικούς λογοτέχνες. Τα ποιήματα και τα έργα ζωγραφικής του έχουν έντονα συμβολικό χαρακτήρα και εστιάζουν στην πνευματική πραγματικότητα που κρύβεται κάτω από τη φυσική πραγματικότητα.


Γερμανία

Στη Γερμανία, η λογοτεχνική σχολή Sturm und Drang (ακριβής μτφ. Καταιγίδα και ορμή), προετοίμασε το έδαφος για τον ρομαντισμό. Ο Φρίντριχ Σλέγκελ (Friedrich Schlegel), Γερμανός φιλόσοφος, συγγραφέας και από τους ιδρυτές του γερμανικού ρομαντισμού χρησιμοποίησε τον όρο ρομαντισμός για να περιγράψει μια τάση στη λογοτεχνία που θα λειτουργούσε ως ο αντίθετος πόλος του κλασικισμού. Επιπλέον, προσπάθησε να ενσωματώσει τις φιλοσοφικές ιδέες του Ιμμάνουελ Καντ στο ρομαντικό ιδεώδες, βασικό στοιχείο του οποίου είναι ο ιστορικός, προοδευτικός και καθολικός του χαρακτήρας ("progressive Universalpoesie", "progressive universal poetry"). Άλλοι σημαντικοί εκπρόσωποι του ρομαντισμού στη γερμανική λογοτεχνία και φιλοσοφία είναι ο Νοβάλις, ο Φρίντριχ Χαίλντερλιν, ο Φρίντριχ Σίλερ και ο Γκαίτε.


Γαλλία

Σημαντικότερη μορφή του γαλλικού ρομαντισμού υπήρξε ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο οποίος στην εισαγωγή των έργων του Cromwell (1828) και Hernani (1830) διακήρυξε την ελευθερία του καλλιτέχνη στην επιλογή του θέματός του αλλά και στον τρόπο με τον οποίο θα το αντιμετωπίσει. Βασικοί εκπρόσωποι θεωρούνται ακόμα οι ΣατομπριάνΑλέξανδρος ΔουμάςΑλφόνς ντε ΛαμαρτίνΑλφρέ ντε Βινύ (Alfred de Vigny) και Αλφρέ ντε Μυσσέ (Alfred de Musset).


Ο Ρομαντισμός στη μουσική

Αν και ο ρομαντισμός ξεκίνησε ως λογοτεχνικό κίνημα, επηρέασε σημαντικά και τη μουσική. Η ρομαντική μουσική στοχεύει να προκαλέσει τη συγκίνηση και μια περισσότερο ονειρική ατμόσφαιρα. Προς το στόχο αυτό, σημαντικό ρόλο έπαιξε η αντικατάσταση του κλειδοκύμβαλου από το πιάνο, γεγονός που επέτρεψε στους μουσικούς της εποχής να εναλλάσσουν έντονα τις δυναμικές στην ερμηνεία τους. Αρκετά ακόμα όργανα τροποποιήθηκαν με τον ίδιο απώτερο σκοπό. Η ενορχήστρωση της ρομαντικής μουσικής είναι επίσης περισσότερο τολμηρή. Τα ώριμα έργα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν μπορούν να θεωρηθούν ως η αρχή του μουσικού ρομαντισμού, σε αντιπαραβολή με τις πρώτες του δημιουργίες, που ακολουθούν το κλασσικό ύφος.
Χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι της ρομαντικής περιόδου στη μουσική είναι οι:



Ο Ρομαντισμός στις εικαστικές τέχνες

Το συναίσθημα, η φαντασία, ο λυρισμός αντιτίθενται στην λογική και στην πεζότητα. Το χρώμα είναι πλούσιο, το περίγραμμα αδυνατίζει, η σύνθεση γεμίζει κίνηση και ενέργεια και οι πινελιές είναι ελεύθερες. Οι έντονες και αντιθετικές κινήσεις, οι δραματικές φωτοσκιάσεις, είναι από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της τέχνης αυτής και θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό την τέχνη του μπαρόκ. Χαρακτηριστικό είναι το έργο των: Γκόγια (Ισπανία), Τέρνερ (Αγγλία), Ζερικώ και Ντελακρουά (Γαλλία), Φρίντριχ (Γερμανία).


Εισαγωγή – Σενάριο


Η Γαλλική παραγωγός εταιρεία, Galilea δημιούργησε 2 adventure τίτλους μέσα σε λιγότερο από 2 χρόνια, το 2001 – 2002. Τα παιχνίδια αυτά είναι τα: The Cameron Files: Secret at Loch Ness, ή απλά Loch Ness όπως έγινε γνωστό στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Το δεύτερο game είναι το The Cameron Files: Pharaoh’s Curse. Έγινε γνωστό στην Ευρώπη με το ιδιότυπο όνομα, Amenophis: Resurrection.

Τα 2 αυτά adventure μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Το Loch Ness με είχε μαγέψει και το θεωρώ ένα από τα ωραιότερα adventure games που έχω παίξει. Πάντα μου άρεσαν οι βόρειες χώρες όπως η μαγευτική Σκωτία και θα ήθελα πολύ να ταξιδέψω εκεί αν το επέτρεπαν τα οικονομικά μου.

Όσο για το Pharaohs Curse, ποτέ στη ζωή μου δεν είχα τρέλα με την Αίγυπτο και τον μεγάλο πολιτισμό της. Παρότι την σέβομαι πολύ ως χώρα. Γενικά τα νότια κλίματα δεν τα αντέχω και πολύ για διάφορους λόγους. Πιο πολύ από τον Αιγυπτιακό πολιτισμό θαυμάζω και αγαπώ αυτούς της Κίνας, της Λατινικής Αμερικής, της Ιαπωνίας και φυσικά της Ελλάδας. Η αδελφή μου είχε πάθος με την Αίγυπτο όταν ήταν μικρή. Αλλά μετά της πέρασε εντελώς.

Όταν έμαθα ψάχνοντας στο ίντερνετ ότι το Loch Ness είχε και παιχνίδι συνέχεια (sequel), άρχισα να ψάχνω απεγνωσμένα που θα μπορούσα να το βρω για να το παίξω. Αφού έψαχνα σαν παλαβός για περίπου 2 χρόνια έπεσα πάνω σε αυτό τον ιστότοπο, που πουλάει μία πλήρως εκσυγχρονισμένη έκδοση του παιχνιδιού Pharaohs Curse, η οποία λειτουργεί μέχρι και σε Windows 10. Προσέξτε ότι το παιχνίδι δεν πωλείται ούτε στο Steam, ούτε στο GOG, ούτε πουθενά αλλού αυτή τη στιγμή. Θα το βρείτε μόνο στο παραπάνω αξιόπιστο και σταθερό ηλεκτρονικό κατάστημα.

Το παραπάνω ψηφιακό μαγαζί είναι η μεγαλύτερη πηγή παλιών παιχνιδιών. Πρόκειται για μία γιγαντιαία αποθήκη videogames που έχει στην κυριολεξία τα πάντα από γερασμένα βιντεοπαιχνίδια. Πληρώνετε μία πολύ μικρή συνδρομή και σας επιτρέπει να κατεβάσετε όσα games θέλετε μέχρι να λήξει το χρονικό διάστημα το οποίο έχετε αγοράσει. Αν έχετε και πολύ γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο, τότε μπορείτε να σηκώσετε όλο το μαγαζί!

Οι συνδρομές έχουν ως εξής: 5,95 δολάρια για μία μέρα και 8,95 δολάρια για ένα ολόκληρο μήνα κατεβάσματος. Οι πληρωμές γίνονται μόνο μέσω του πολύ ασφαλούς site διαχείρισης τραπεζικών λογαριασμών και πιστωτικών καρτών PayPal. Αξίζει να φτιάξετε ένα λογαριασμό στο PayPal αν δεν έχετε ήδη. Αφού προσφέρει αξιοπιστία και μεγάλη ασφάλεια. Απλά φτιάξτε ένα προφίλ εκεί και συνδέστε την/τις πιστωτική/ες σας κάρτα/ες. Δεν είναι καθόλου δύσκολο και δεν απαιτούνται τεχνικές γνώσεις.

Πολλά από τα βιντεοπαιχνίδια που πουλάει το κατάστημα αυτό είναι δουλεμένα από την αρχή ώστε να λειτουργούν σε όλες τις σύγχρονες εκδόσεις των Windows, μέχρι και τα Windows 10. Το μαγαζάκι είναι κατά πάσα πιθανότητα Εγγλέζικο, κάτι που σημαίνει εγγύηση για μένα όσον αφορά την τιμιότητα και την άψογη εξυπηρέτηση.

Το σενάριο του Pharaohs Curse έχει ως εξής: Το έτος είναι το 1936. Λίγα χρόνια πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δηλαδή. “Η ζωή στον κόσμο του ιδιωτικού επιθεωρητή από το Σικάγο, Alan Parker Cameron δεν είναι ποτέ βαρετή. Όταν η κοπέλα του πλέον (μετά τα γεγονότα του Loch Ness) Moira McFarley, του ζητάει να εξερευνήσει τα παράξενα συμβάντα σε μία αρχαιολογική εκσκαφή στην Αίγυπτο. Ο Cameron πιστεύει ότι θα είναι μία εύκολη υπόθεση. Αφήνοντάς του χρόνο για να βρεθεί ξανά με παλιούς φίλους.

Παρόλα αυτά, όταν ο Κάμερον φτάνει στο Κάιρο, γρήγορα ανακαλύπτει ότι όχι μόνον η Moira έχει εξαφανιστεί. Αλλά και ότι κάποιος προσπαθεί να τον εμποδίσει από το να φτάσει στη λύση του μυστηρίου. Και σαν το να βρει το πτώμα του πρώτου θύματος δεν είναι αρκετό. Όταν ξαναβρίσκει την Moira εκείνη φαίνεται να είναι υπνωτισμένη από κάποιο κακό ξόρκι.

Από τις εξωτικές τοποθεσίες του Καΐρου μέχρι πάνω σε ποταμόπλοιο του Νείλου και μέσα στον πρόσφατα ανακαλυφθέντα αρχαίο τύμβο. Ενωθείτε με τον Κάμερον όπως ανακαλύπτει μια σειρά από ύποπτους χαρακτήρες: Την διευθύνοντα σύμβουλο της Ρωσίας, τον επιμελητή του μουσείου, τον Γερμανό αρχαιολόγο και πολλούς άλλους.

Ποιον μπορείτε να εμπιστευθείτε; Και ποιος θα επιβιώσει; Βάλτε στη σειρά τα στοιχεία και αποφύγετε παγίδες τις οποίες έχουν βάλει μοχθηροί χαρακτήρες. Θα επιτύχετε να σώσετε την Moira από τις δαγκάνες του κακού και αυτή τη φορά;

Ο Φαραώ ξυπνάει… Μπορείτε εσείς ως ο Alan Parker Cameron, ιδιωτικός επιθεωρητής να επιβιώσετε από τους κινδύνους που είναι τοποθετημένοι στον δρόμο σας ή θα είναι αυτή η τελευταία υπόθεση που θα αναλάβετε;”

Το παραπάνω κείμενο μέσα σε εισαγωγικά είναι παρμένο από το Αγγλικό manual του παιχνιδιού, το οποίο έχω στα χέρια μου. Η μετάφραση από τα Αγγλικά είναι δική μου.

Συνήθως στα βιντεοπαιχνίδια βάζουν οι δημιουργοί πολύ νέους ήρωες. Όμως, στην Γαλλική σειρά, The Cameron Files, ο πρωτοστάτης είναι ένας φαλακρούλης ευγενέστατος και συμπαθέστατος ντετέκτιβ με πορτοκαλί μαλλιά γύρω στα 45 – 50. Είναι όμως παρά τα χρόνια του σοβαρός, αξιοπρεπής και όπως λέγανε οι παλιοί λεβεντάνθρωπος.

Είναι πράγματι ένας υπέροχος ήρωας κι ας είναι έτσι ασυνήθιστος. Επιπλέον έχει και εντυπωσιακότατα, πολύ λαμπερά, μεγάλα, στρογγυλά και καταγάλανα μάτια. Ο Κάμερον μου θύμισε λιγάκι σαν φυσιογνωμία τον αγαπημένο μου ηθοποιό, συγγραφέα και πρώην πρωταθλητή του Bodybuilding, Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Του οποίου την αυτοβιογραφία (Total Recall είναι ο τίτλος της στα Αγγλικά) διαβάζω αυτόν τον καιρό.

Παίζοντας τα 2 games της σειράς adventure, The Cameron Files, με ήρωα τον φαλακρό ντετέκτιβ Alan Parker Cameron, κατάφερα για πρώτη φορά στη ζωή μου να συμφιλιωθώ με την ιδέα της δικής μου ενδεχόμενης φαλάκρας. Μέχρι να ταυτιστώ με τον συγκεκριμένο ήρωα, όλα τα χρόνια φοβόμουν μήπως χάσω τα μαλλιά μου.

Από την πλευρά του πατέρα μου, και ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι φαλακροί. Άρα μάλλον κι εγώ θα καραφλιάσω μεγαλώνοντας! Αν και ο πατέρας μου έχασε τα μαλλιά του σε μεγάλη ηλικία. Όλα τα προηγούμενα χρόνια σκεφτόμουν ότι αν έχανα τις τρίχες της κεφαλής μου μάλλον θα έκανα εμφύτευση αν είχα τα χρήματα.

Αλλά μετά τον τερματισμό του Pharaohs Curse όλα άλλαξαν. Άλλωστε, ασκεπής ήταν και ο λατρεμένος μου (του οποίου του έχω εικόνισμα που λένε) ηθοποιός Θανάσης Βέγγος. Και ο επίσης αγαπητός μου Μάρκος Σεφερλής. Εξάλλου, με ένα ωραίο καπελάκι, η φαλάκρα καλύπτεται μια χαρά! Όπως και να ‘χει, λένε ότι οι καραφλοί άνδρες είναι πιο θερμοί απέναντι στο ωραίο φύλο. Λένε ότι η υψηλή τεστοστερόνη ρίχνει τα μαλλιά των ανδρών. Όπως και τα λεπτά και λιπαρά μαλλιά.

Σε όλη μου τη ζωή θαύμαζα πολύ τους αθλητές. Και μου άρεσαν πολύ τα σώματα των γυναικών αθλητριών ή γυμναστριών. Ο Άρνολντ ήταν το πρότυπό μου για πολλά χρόνια και ακόμα τον αγαπώ και τον θαυμάζω για τα τόσα πολλά που έχει πετύχει στη ζωή του. Για τον φοβερό δυναμισμό του και το μυαλό του.

Εδώ έχω να σας διηγηθώ και κάτι αστείο. Δεν ήξερα στο παρελθόν ότι υπάρχουν άνθρωποι με πορτοκαλί χρώματος μαλλιά. Μέχρι που βρέθηκα στο Μοναστηράκι της Αθήνας και είδα ένα μικρό παιδί που είχε αυτό το πολύ παράξενο όσο και σπάνιο χρώμα στα μαλλιά του. Είπα στην μητέρα μου η οποία ήταν μαζί μου. «Μαμά κοίτα, ένα παιδάκι με πορτοκαλί μαλλιά!»

Πραγματικά έπαθα πλάκα! Όταν είδα τον πρωταίτιο Κάμερον στο Loch Ness, πρόσεξα ότι είχε πορτοκαλί μαλλιά. Αλλά πίστεψα τότε ότι μάλλον έτσι τον φαντάστηκε ο καλλιτέχνης του παιχνιδιού και ότι τον έφτιαξε με αυτόν τον τρόπο για να κάνει πλάκα! Δεν σας φαίνεται όντως παλαβό αυτό το χρώμα; Εμένα μου φαίνεται σχεδόν εξωγήινο, κι όμως υπάρχει στη Γη!

Εδώ θα ήθελα να εκθέσω μία ακόμα προσωπική παρατήρηση και γνώμη. Έχω παρατηρήσει κατ’ επανάληψη ότι στα περισσότερα adventure games, καινούργια και παλιά, οι γυναίκες πρωταγωνίστριες δεν είναι αυτό που θα έλεγε κανείς μοιραία θηλυκά. Αλλά είναι ωραία κορίτσια με κανονικές αναλογίες και casual – καθημερινό ντύσιμο. Αυτό είναι κάτι που πάντα μου άρεσε.

Σαν άντρας πάντα μου άρεσε το αθλητικό ή καθημερινό ντύσιμο στις γυναίκες. Και πάντα προτιμούσα ένα γυμνασμένο γυναικείο κορμί παρά μία σεξοβόμβα. Αφού τις σεξοβόμβες τις θεωρούσα πάντα εντελώς υπερβολικές και παραφουσκωμένες ως πρότυπα. Άλλωστε οι περισσότερες κοπέλες που κυκλοφορούν γύρω μας έχουν κανονικές αναλογίες. Ένα τέτοιο όμορφο, έξυπνο και καθημερινό κορίτσι είναι και η σύντροφος του Cameron, η Σκωτσέζα, Moira McFarley.

Το σενάριο του Pharaohs Curse, όπως φαίνεται και από την παραπάνω εισαγωγή, που είναι δανεισμένη από το manual του παιχνιδιού, είναι από απλό έως απλοϊκό. Δεν έχει καμία σχέση με το πολύ πιο περίπλοκο, ελκυστικότερο και πιο όμορφα δοσμένο στόρι του Loch Ness. Ουσιαστικά σε όλο το παιχνίδι προσπαθείτε να βρείτε και να σώσετε την Moira από κάτι το κακό. Είναι όμως ένα ρομαντικό σενάριο αν και το Loch Ness είναι επίσης πολύ ρομαντικό, ίσως περισσότερο ακόμα.


Γραφικά – Ήχος


Τα γραφικά του Pharaohs Curse τρέχουν στην χαμηλή ανάλυση των 640X480 όπως ακριβώς και του Loch Ness. Και είναι προοπτικής πρώτου προσώπου. Δηλαδή βλέπετε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του Κάμερον. Πολλά παιχνίδια εκείνης της εποχής είχαν αυτή την προοπτική στα γραφικά τους. Βέβαια αξίζει να σημειωθεί ότι το Syberia του 2002 έτρεχε στην πολύ πιο αξιοπρεπή και υψηλότερη ανάλυση των 800Χ600. Σε σχέση λοιπόν με το πρώτο Syberia, τα γραφικά του Pharaohs Curse φαίνονται παλιά και ξεπερασμένα.

Επίσης, λόγω της χαμηλής ανάλυσής τους εμφανίζουν και κάποιο πιξέλιασμα (εμφάνιση εικονοστοιχείων στην οθόνη). Το οποίο όμως δεν φαίνεται στα πολλά βίντεο του τίτλου καθώς αυτά σε αντίθεση με τα in game γραφικά, είναι pre-rendered. Τα μπόλικα βιντεάκια του Pharaohs Curse είναι πολύ εντυπωσιακά και σχεδόν κρυστάλλινα ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα. Ακολουθούν σαν τεχνοτροπία ένα ιδιόρρυθμο καρτουνίστικο στυλ όπως και στο Loch Ness. Η οθόνη δράσης του Pharaohs Curse είναι πλήρης και βλέπετε τα πάντα πεντακάθαρα χωρίς να μπλοκάρει κάτι το βλέμμα σας.

Παρά τα παραπάνω σχόλια, τα γραφικά του Pharaohs Curse έχουν επαρκείς λεπτομέρειες και είναι γενικά ευχάριστα. Βέβαια εδώ πρέπει να σημειώσω ότι τα γραφικά του Loch Ness φαίνονται σημαντικά πιο λεπτομερή και εντυπωσιακά κι ας χρησιμοποιούν την ίδια ανάλυση.

Κυριαρχούν τα απαλά, παστέλ χρώματα και όχι τα χτυπητά και έντονα. Κάτι που το έχω δει σε όλα τα games που προέρχονται από τη Γαλλία. Και είναι κάτι που ποτέ δεν μου άρεσε. Αλλά αυτά είναι γούστα βέβαια. Πιστεύω ότι βάζουν επίτηδες τέτοια χρώματα για να δώσουν μια πιο κουλτουριάρικη και καλλιτεχνική πινελιά στην αισθητική του παιχνιδιού.

Οι κέρσορες του ποντικιού στο Pharaohs Curse είναι όμορφοι και βασίζονται στο ανατολίτικο σχέδιο του μισοφέγγαρου. Γίνονται κάπως πιο εύκολα κατανοητοί σε σχέση με τους ωραίους αλλά πολύ παράξενους κέρσορες του Loch Ness. Είναι όμως και οι προηγούμενοι ιδιότυποι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα περισσότερα από τα χειρόγραφα έγγραφα του παιχνιδιού είναι πολύ δυσανάγνωστα. Όπως συμβαίνει και με όλα τα γαλλικά παιχνίδια του Benoit Sokal. Πραγματικά μου βγήκε το λάδι για να διαβάσω και να κατανοήσω κάποια από τα έγγραφα του τίτλου.

Τα αντικείμενα που συλλέγετε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν έχουν περιγραφή με γράμματα, όπως συνέβαινε στο Loch Ness. Αυτό δυσκολεύει κάπως την λύση των γρίφων. Και αν μη τι άλλο δείχνει μία βιασύνη και προχειρότητα από πλευράς σχεδιαστών. Ο συγχρονισμός των χειλιών με τις ομιλίες (lipsync) είναι πολύ καλός.

Συνολικά, τα γραφικά του Pharaohs Curse είναι ικανοποιητικά για την εποχή τους αν και θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες λεπτομέρειες όπως αυτά του Loch Ness και λίγο υψηλότερη ανάλυση όπως του πρώτου Syberia. Πάντως την κάνουν τη δουλειά τους έστω κι έτσι.

Ας δούμε και τον ήχο. Μουσική επένδυση υπάρχει στο παιχνίδι, στο κεντρικό μενού, στο μενού εξόδου από τον τίτλο, στα βίντεο καθώς και σε στιγμές που συμβαίνει κάτι σημαντικό για την εξέλιξη του παιχνιδιού. Μάλιστα, το μουσικό χαλί του κεντρικού μενού είναι πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτό του Loch Ness. Η μουσική του Pharaohs Curse ενώ έχει δουλειά και είναι φιλότιμα φτιαγμένη από τον πολύ καλό συνθέτη του Loch Ness, Yan Volsy. Δεν με μάγεψε σε καμία περίπτωση όσο του τελευταίου.

Όμως εδώ οφείλω να ομολογήσω ότι η Αιγυπτιακή και η Αραβική μουσική ποτέ δεν μου πολυάρεσε. Ενώ η παραδοσιακή μουσική της Σκωτίας με την γκάιντα (bagpipes, όπως την λένε οι Σκωτσέζοι), με ξετρέλαινε από μικρό παιδί. Έχω και έναν υπέροχο δίσκο CD με ελληνική γκάιντα που τον ακούω κάπου κάπου.

Οι φωνές των ηθοποιών είναι επαρκώς πειστικές στην ερμηνεία τους. Και η λαλιά του πρωταγωνιστή Κάμερον είναι πολύ αρρενωπή και ζεστή. Δυστυχώς όμως, όπως συμβαίνει και στο Loch Ness, οι ομιλίες δεν υποτιτλίζονται καθόλου. Μην ανησυχείτε όμως, διότι οι φωνές των ηθοποιών ακούγονται πεντακάθαρα και ειδικά αυτή του Cameron. Απλά έχετε τα αυτιά σας τεντωμένα.

Στο παιχνίδι υπάρχει, εκτός από το έντονο στοιχείο της αγωνίας και πολύ ωραίο χιούμορ, από πλευράς διαφόρων χαρακτήρων και φυσικά του πρωτοστάτη μας. Τα ηχητικά εφέ είναι εξαιρετικά και πολύ πλούσια. Ειδικά οι ήχοι στην έρημο δημιουργούν υποβλητική ατμόσφαιρα.

Συνολικά, ο ήχος του Pharaohs Curse αναμένεται να ικανοποιήσει τους περισσότερους παίκτες. Αν τυγχάνει να σας αρέσει και η Αιγυπτιακή – Αραβική μουσική, τότε αυτό είναι σίγουρα ένα game για εσάς.


Χειρισμός – Πλοκή – Γρίφοι


Το Pharaohs Curse είναι ένα παραδοσιακό point and click adventure. Ο χειρισμός του Pharaohs Curse είναι πολύ απλός και λειτουργικός. Με το δεξί κλικ του ποντικιού αποκτάτε πρόσβαση στο μενού του inventory, των εγγράφων και του ημερολογίου. Με το πλήκτρο του πληκτρολογίου Esc βλέπετε το κεντρικό μενού ώστε να μπορέσετε να σώσετε, να φορτώσετε κάποιο σωσμένο ή να κάνετε έξοδο στα Windows. Με το πλήκτρο spacebar του πληκτρολογίου σας μπορείτε να προσπεράσετε στα γρήγορα τα βιντεάκια και το εισαγωγικό βίντεο που παίζει κάθε φορά που μπαίνετε στο παιχνίδι.

Το inventory σας είναι περιορισμένο σε μία οθόνη/σελίδα και αυτό διευκολύνει την κατάσταση με τους γρίφους αντικειμένων αφού τα αντικείμενα που συλλέγετε δεν είναι υπερβολικά σε αριθμό όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα adventure games.

Αν επιλέξετε το σωστό για την λύση κάποιου αινίγματος αντικείμενο από το inventory σας, τότε θα εμφανιστεί ένα ειδικό εικονίδιο με την φιγούρα του σωστά επιλεγμένου αντικειμένου. Αυτό θα σας δείχνει ότι πετύχατε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Είναι μία έξυπνη λειτουργία και ένα ωραίο εφέ που κράτησαν οι δημιουργοί από το προηγούμενό τους βιντεοπαιχνίδι.

Σε αντίθεση με το Loch Ness, στο οποίο δεν ήταν δυνατό να παρακολουθήσετε όποτε θέλετε ξανά τα cutscenes, στο Pharaohs Curse τα βιντεάκια περιλαμβάνονται στην σελίδα του inventory. Επίσης, από ένα σημείο και μετά θα μπορείτε να μετακινήστε από τη μία περιοχή του παιχνιδιού στην άλλη. Κάνοντας κλικ στις φωτογραφίες του διαφημιστικού φυλλαδίου, το οποίο επίσης βρίσκεται στο inventory σας.

Αυτή τη φορά υπάρχουν 16 συνολικά θέσεις για save αντί των λίγων 8 του πρώτου παιχνιδιού. Επίσης, οι θέσεις αυτές είναι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσημες, αφού παρουσιάζονται με τη μορφή όμορφων πλακιδίων με εικόνες. Φαίνεται ξεκάθαρα η φωτογραφία της περιοχής στην οποία αποθηκεύσατε. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει ένδειξη ημερομηνίας της κάθε αποθήκευσης όπως υπήρχε στο Loch Ness. Όμως, εγώ προσωπικά δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα και εν τέλει προτιμώ τον τρόπο saving του Pharaohs Curse παρά του Loch Ness.

Εδώ οφείλω να πω πως ο τρόπος που συμπεριφέρεται το ποντίκι διαφέρει ανάλογα μάλλον με την κάρτα γραφικών που διαθέτετε. Δοκίμασα το Pharaohs Curse σε 2 διαφορετικούς σταθερούς Η/Υ. Έναν με μία παλιά κάρτα γραφικών AMD Radeon HD7750 1GB. Και έναν με μία καινούργια AMD Radeon R9 380 4GB. Το ποντίκι λοιπόν έδειξε να λειτουργεί ταχύτερα και πιο καλά με την πιο αδύναμη κάρτα γραφικών.

Όχι όμως ότι δεν θα μπορέσετε να παίξετε το game έχοντας μία από τις πιο καινούργιες GPU. Βέβαια δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν η διαφορά που εντόπισα οφείλεται στις 2 διαφορετικές κάρτες γραφικών ή απλά στο ότι το δοκίμασα σε 2 PC. Απλά υποθέτω ότι οφείλεται στις GPU.

Επιπλέον, ο τρόπος που κινείται το ποντίκι στην οθόνη διαφέρει μεταξύ των 2 παιχνιδιών της ίδιας εταιρείας. Στο Loch Ness η κίνηση είναι πιο απαλή ενώ στο Pharaohs Curse είναι πιο κοφτή και γρήγορη. Προσωπικά μου αρέσουν και οι 2 αλλά ίσως λίγο περισσότερο του δεύτερου game.

Στο Pharaohs Curse υπάρχουν, όπως και στο Loch Ness, σκηνές με χρονικό περιορισμό. Όμως αυτές του Pharaohs Curse είναι πιο συγχωρητικές και εύκολες στο να τις λύσει κανείς. Πώς θα καταλάβετε πότε υπάρχει σκηνή με χρόνο; Όταν εισέρχεστε σε μια τέτοια κατάσταση θα βλέπετε μία κόκκινη μπάρα που θα αδειάζει σιγά σιγά στην πάνω δεξιά γωνία της οθόνης.

Αν δεν λύσετε τον γρίφο εγκαίρως, θα δείτε την εκνευριστική οθόνη του game over. Άρα, όπως σαφώς αναφέρει και το manual, καλό θα είναι να σώζετε συνεχώς και σε κάθε ευκαιρία για να μην βρεθείτε εξ’ απροόπτου.
Να θυμάστε ότι μερικά έγγραφα που κουβαλάτε μπορούν και αυτά να χρησιμοποιηθούν ως αντικείμενα για την επίλυση γρίφων.

Είναι πολύ σημαντικό να ακούτε πολύ προσεκτικά τα λόγια που λέει ο ίδιος ο βασικός ήρωας ντετέκτιβ Κάμερον και να κάνετε ότι σας λέει. Πρόκειται για μία μικρή βοήθεια που σας δίνει το παιχνίδι συχνά προς επίλυση κάποιων από τις πολλές σπαζοκεφαλιές. Αν δεν δίνετε την δέουσα προσοχή στον Κάμερον είναι πολύ πιθανό να βρεθείτε σε αδιέξοδο και να κολλήσετε στο παιχνίδι.

Η δράση του Pharaohs Curse προχωράει με κανονικούς ρυθμούς. Ούτε πολύ αργά, όπως στα games του Benoit Sokal ούτε και υπερβολικά γρήγορα. Το Pharaohs Curse διαφέρει από τον προκάτοχό του στο ότι δεν υπάρχει αυτή τη φορά η ομολογουμένως ενοχλητική ανακύκληση των τοποθεσιών. Θα θυμάστε όσοι ασχοληθήκατε με το Loch Ness ότι κάθε τόσο ξεκινούσατε ξανά και ξανά την εξερεύνησή σας από το εσωτερικό της έπαυλης των McFarley.

Αυτό τελειώνει όμως με το Pharaohs Curse. Αυτή τη φορά θα ταξιδέψετε σε διάφορες περιοχές της Αιγύπτου χωρίς να κοιτάξετε ποτέ πίσω. Κάτι που το βρήκα ανακουφιστικό και πολύ καλύτερο. Βλέπετε όταν μία παραγωγός εταιρεία φτιάχνει μία συνέχεια για ένα παιχνίδι της, έχει την δυνατότητα αλλά και την ευκαιρία να βελτιώσει πολλά από τα λάθη του πρώτου game. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το δεύτερο βιντεοπαιχνίδι θα είναι αυτομάτως καλύτερο από το πρώτο. Αλλά, οπωσδήποτε, οι όποιες βελτιώσεις είναι πολύ καλοδεχούμενες από τους gamers.

Οι γρίφοι του Pharaohs Curse μου φάνηκαν χειρότεροι από πλευράς σχεδιασμού και υλοποίησης σε σχέση με τους έξυπνους και καλοσχεδιασμένους του Loch Ness. Χρειάστηκα λίγη βοήθεια από αυτό το πολύ καλό walkthrough. Όχι όμως επειδή δεν μπορούσα να τους λύσω χωρίς βοήθεια αλλά λόγω του μετριότατου σχεδιασμού τους. Και είδα την οθόνη του game over πολύ περισσότερες φορές σε σχέση με το σε όλα καλύτερο Loch Ness. Στο τελευταίο έλυσα όλους τους γρίφους σκέψης ολομόναχος και τους βρήκα απολαυστικούς και ωραίους.

Πιο συγκεκριμένα, ένα από τα τελευταία δύσκολα αινίγματα του Pharaohs Curse προαπαιτεί να γνωρίζετε απέξω τις μορφές τεσσάρων από τις βασικές θεότητες των αρχαίων Αιγυπτίων. Και πρέπει να θυμάστε το όνομά τους καθώς και την μορφή τους όπως απεικονιζόταν σε ζωγραφικά έργα της τότε εποχής. Δυστυχώς δεν δίνονται οι ονομασίες τους μαζί με τα σωματικά τους χαρακτηριστικά στα έγγραφα του παιχνιδιού, τα οποία σας βοηθούν στην επίλυση των αινιγμάτων. Μην ντραπείτε να βάλετε μπροστά το λυσάρι, αφού ο τίτλος δεν είναι και ο πιο εύκολος και απλός.

Αυτός ο δύσκολος γρίφος είναι και ο πιο κακοσχεδιασμένος. Όμως οι υπόλοιποι είναι σαφώς ευκολότεροι και πιο λειτουργικοί. Στο Loch Ness πάντως, σχεδόν όλες οι σπαζοκεφαλιές έχουν την λύση τους στη μελέτη των εγγράφων που σας δίνει το ίδιο το παιχνίδι. Το Pharaohs Curse είναι μία ιδέα πιο σύντομο game από τον προκάτοχό του.

Ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι πολύ βελτιωμένος και καλύτερος σε σχέση με το πρώτο game της σειράς. Η πλοκή ενδιαφέρουσα αν και ολίγον απλοϊκή. Αλλά οι γρίφοι είναι πολύ πιο μέτριοι στην εκτέλεσή τους και υπήρχαν πολλά περιθώρια βελτίωσης αυτών.


Επίλογος


Το, The Cameron Files: Pharaoh’s Curse είναι ένα συμπαθητικό παραδοσιακό point and click adventure game. Το οποίο όμως φαίνεται λίγο μπροστά στο προηγηθέν παιχνίδι, The Cameron Files: Secret at Loch Ness. Το τελευταίο έχει καλύτερο σενάριο, καλύτερα σχεδιασμένους γρίφους, πιο λεπτομερή γραφικά και είναι πολύ πιο μαγευτικό και πρωτότυπο από το Pharaohs Curse.

Το Pharaohs Curse διαθέτει την ίδια ευγένεια και ανθρωπιά με το Loch Ness αν και είναι ταυτόχρονα κάπως πιο σκληρό game. Είναι κατάλληλο για εφήβους αλλά δεν θα το συνιστούσα σε παιδιά. Λόγω κυρίως κάποιων στοιχείων τρόμου που περιέχει. Όμως το Loch Ness είναι πιο μαλακό σαν παιχνίδι και είναι κατάλληλο για όλες τις ηλικίες. Ακόμα και για μικρά παιδιά.

Σε ποιούς gamers θα σύστηνα το Pharaohs Curse λοιπόν; 1ον το συνιστώ σε όλους τους φαν του Loch Ness και σε όσους θέλουν να δουν την συνέχεια και το τέλος της ιστορίας μεταξύ του ντετέκτιβ Κάμερον και της όμορφης Σκωτσέζας, Moira McFarley.

Και 2ον σε όλους τους παίκτες που τους ενδιαφέρει η όμορφη Αίγυπτος και θέλουν να την επισκεφθούν και να την βιώσουν μέσα από ένα βιντεοπαιχνίδι. Αν δεν ανήκετε σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες παικτών, τότε σας συνιστώ να δοκιμάσετε πρώτα το Loch Ness, που όπως είπα και λίγο πιο πάνω είναι καλύτερο σχεδόν σε όλους τους βασικούς τομείς που απαρτίζουν ένα videogame.

Πάντως και τα 2 παιχνίδια λειτουργούν άψογα και χωρίς κανένα απολύτως bug και πρόβλημα. Και τα 2 είναι καλοφτιαγμένα και έχουν το ενδιαφέρον τους. Καλή σας διασκέδαση!


Θετικά


·         Πολύ ενδιαφέρων ο πρωταγωνιστής
·         Πολλά και υψηλής ποιότητας βίντεο
·         Καλός ο ήχος και η δουλειά των ηθοποιών
·         Ωραίο χιούμορ
·         Βελτιωμένο το σύστημα save/load.
·         Εύκολα διαχειρίσημο και μικρό inventory
·         Χάρτης από την αρχή του παιχνιδιού για εύκολη μετακίνηση
·         Μπορείτε να παρακολουθείτε όποτε θέλετε τα cutscenes
·         Το παιχνίδι λειτουργεί άψογα χωρίς bugs ή άλλα προβλήματα


Αρνητικά


·         Πολύ δυσανάγνωστα τα χειρόγραφα έγγραφα
·         Τα αντικείμενα του inventory δεν έχουν περιγραφή με γράμματα
·         Δεν υποτιτλίζονται οι διάλογοι
·         Χειρότερος ο σχεδιασμός των γρίφων σε σχέση με του Loch Ness



ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 3,5/5